136

روند صعودی سرمایه گذاری در صنعت پتروشیمی آمریکا در دهه اخیر

(شنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۹) ۰۸:۰۰

صنعت پتروشیمی، به طور کلی، یک صنعت سرمایه بر است.

عوامل متعددی وجود دارد که باعث افزایش هزینه های سرمایه می شود: کارخانه های دارای ظرفیت بالای تولید معمولا باید در تولید مواد شیمیایی؛ ماهیت پیچیده تجهیزات و فرآیندهای مورد استفاده؛ درجه بالایی از فرآیندهای خودکار؛ مقدار بسیار زیاد تجهیزات مورد نیاز؛ نیازمندی های تکنولوژیکی (و کهنه شدن سریع فناوری ها)؛ و استهلاک فرآیندهای کارخانه ای صرفه جویی نسبت به مقیاس داشته باشند.

شدت سرمایه (یا منابع مالی به کار گرفته شده به ازای هر کارگر) معیار مناسبی از میزان کفایت تشکیل سرمایه است. تغییرات در تشکیل سرمایه و رشد اشتغال در فاکتوری که اقتصاددانان آن را «موجودی سرمایه» می نامند، خود را نشان می دهد، یعنی میزان متوسط ذخیره سرمایه که برای هر کارگر در دسترس است. افزایش سطوح سرمایه به کار رفته به ازای هر کارگر (که تعمیق سرمایه نیز نامیده می شود) از دیرباز تاکنون به عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود بهره وری شناخته می شود، و حاکی از این است که کارگران با آخرین فناوری های نوآورانه تجهیز شده اند که به دلیل به کارگیری سرمایه جدید (و ظرفیت جدید تولید) است.

بهره وری بالاتر نیز به نوبه خود به نوعی همراه با دستمزدهای واقعی بالاتر برای کارگران است. از سوی دیگر، کاهش موجودی سرمایه عدم مزیت واضحی برای نیروی کار ایجاد می کند زیرا منجر به کاهش دستمزد آنها می شود. در میان صنایع تولیدی، صنعت پتروشیمی پس از صنعت پالایش نفت از نظر میزان سرمایه به کار گرفته شده در رتبه دوم قرار دارد.

کل سرمایه گذاری

کل سرمایه گذاری سرمایه گذاری در کارخانه ها و تجهیزات جدید (P&E)، که به آن مخارج سرمایه ای نیز گفته می شود- از دو جرء اصلی تشکیل شده است: ساختارها (به عنوان مثال، ساختمان ها) و تجهیزات.

دسته تجهیزات از تجهیزات سنتی که در فرآیندها به کار می روند تشکیل شده است مانند محصولات فلزی ساخته شده (کشتی های فشاری، تانکرهای ذخیره سازی، مبدل های حرارتی، لوله و غیره)؛ ماشین آلات عمومی صنعت (لوله ها، کمپرسورها و غیره)؛ تبدیل الکتریکی، توزیع، و اسباب صنعتی؛ و سایر ماشین آلات صنعتی خاص.

قسمت قابل توجهی از مخارج مربوط به تجهیزات در صنعت پتروشیمی مربوط به تنظیم مقررات، رایانه ها و فناوری های مربوط به ماشین های خودکار (یا پردازش اطلاعات) هستند. تا حد زیادی، ساختارها در صنعت پتروشیمی فرآیندهای شیمیایی را از عوامل خطرناک حفظ می کنند و تجهیزات فرآیند را مورد حمایت قرار می دهند. 

نمودار 1- سرمایه گذاری کل- مواد شیمیایی

سرمایه گذاری

منبع: Bureau of Economic Analysis and ACC analysis (based on Bureau of the Census data)


سرمایه گذاری در ساختارها در اکثر موارد مربوط به ساختمان های صنعتی و ساختارهای مربوطه (مانند بنادر بارگیری، پایانه های و غیره) است، اما همچنین شامل مخارج مربوط به ساختمان های اداری است. از این دو، تجهیزات برای رشد بالقوه بلندمدت در بخش تولیدی و صنعت پتروشیمی بسیار حیاتی و مهم هستند. این امر به این دلیل است که تجهیزات مستقیما در فرآیند تولید به کار می روند و شامل آخرین فناوری های مورد استفاده در فرآیندها می شود.

صنعت پتروشیمی ایالات متحده آمریکا همیشه یکی از بزرگترین سرمایه گذاران بخش خصوصی در کارخانه ها و تجهیزات جدید بوده است. در طول دوره پس از جنگ جهانی دوم، سرمایه گذاری واقعی (که تاثیرات تورمی را حذف کرده است) در ساختارها (یا کارخانه ها) و تجهیزات توسط صنعت پتروشیمی به اندازه کل فعالیت اقتصادی ایالات متحده آمریکا بوده است. این نوع سرمایه گذاری ها در دوره رونق افزایش یافته و در دوره رکود اقتصادی کاهش می یابد.

از نظر مخارج سرمایه گذاری بر روی کارخانه ها و تجهیزات بر اساس تمرکز اصلی کسب و کار آنها تفاوت هایی وجود دارد. به طور نرمال، شرکت های تولیدکننده مواد شیمیایی پایه سهم عمده ای از فروش خود را به مخارج سرمایه گذاری بر روی کارخانه ها و تجهیزات اختصاص می دهند.

شرکت های تولیدکننده مواد شیمیایی تخصصی و پس از آن شرکت های تولیدکننده گازهای صنعتی به عنوان سرمایه برترین زیربخش ها در رتبه های بعدی از نظر سرمایه گذاری بر روی کارخانه ها و تجهیزات قرار دارند. در حالی که شرکت های تولیدکننده محصولات مصرفی تمایل بسیاری به تولید انبوه دارند، سهم کمتری را به سرمایه گذاری بر روی کارخانه ها و تجهیزات اختصاص می دهند.

سود و سایر عوامل تعیین کننده سرمایه گذاری

حاشیه سود (و سودهای عملیاتی) و نرخ بهره برداری از ظرفیت تولید عوامل اصلی تاثیرگذار بر میزان سرمایه گذاری بر روی کارخانه ها و تجهیزات هستند. برخی از عوامل اندازه و ترکیب سرمایه گذاری بر روی کارخانه ها و تجهیزات را تعیین می کنند.

عوامل اصلی تعیین کننده که سطح مخارج سرمایه گذاری را تحت تاثیر قرار می دهند شامل سودهای بعد از کسر مالیات، چرخه تجاری، انتظارات بلندمدت از صنعت، سیاست های وضع مالیات، هزینه سرمایه، بار بدهی، عرضه اعتبارات و مخارج اجباری می شوند.

نمودار 2- بهره برداری از ظرفیت

سرمایه گذاری

منبع: The Federal Reserve Board (FRB)

دهه 1990 دوره ای از رشد اندک و مداوم برای شرکت های فعال در صنعت پتروشیمی بوده است. در اوایل دهه 2000، شرکت های پتروشیمی به طور خاص دچار صدمات بسیاری شدند، زیرا کاهش بهره برداری از ظرفیت تولید، افزایش هزینه های انرژی و سایر مواد خام، کاهش قیمت های واقعی، رکود در بازارهای مصرفی نهایی و مازاد عرضه همگی باعث کاهش حاشیه سود این شرکت ها شدند.

تا سال 2010، صنعت پتروشیمی ایالات متحده آمریکا موج جدیدی از رشد را تجربه کردند، که تا حدی به دلیل افزایش تولید گاز شیل بود، و همین امر باعث شد که جذابیت ایالات متحده آمریکا به عنوان مکانی برای سرمایه گذاری در صنعت پتروشیمی به طور روزافزون افزایش یافت. صنعت پتروشیمی می تواند یک صنعت پر نوسان در نظر گرفته شود، اگرچه از نظر حاشیه سود به طور کلی صنعت با افزایش مواجه بوده است.

انگیزه های سرمایه گذاری

شرکت های پتروشیمی دلایل متعددی برای سرمایه گذاری در کارخانه ها و تجهیزات جدید دارند. سرمایه گذاری جدید نیازمند توسعه ظرفیت تولید هم برای محصولات موجود و هم برای محصولات جدید است، زیرا کارخانه ها و تجهیزات کهنه و قدیمی را جایگزین کرده و کارایی های عملیاتی را بهبود می بخشند.

در مورد کارخانه های موجود، انجام کامل برنامه های مدرنیزاسیون که از آخرین فناوری ها استفاده می کنند بسیار روتین و معمولی است. سایر عواملی که ممکن است باعث ایجاد انگیزه سرمایه گذاری در کارخانه ها و تجهیزات جدید شوند عبارتند از صرفه جویی در مصرف انرژی، پوشش نگرانی ها در مورد تغییرات محیط زیست و سایر نوآوری هایی است که نیاز دارند رقابتی باقی بمانند.

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید

لوگو-پیام پترو

سایت اطلاع رسانی روابط عمومی

شرکت ملی صنایع پتروشیمی